பதுமை சொன்னது - 1 பஞ்சவர் தூதன் - தாமரைக்கண்ணன், புதுச்சேரி
 |
“தொன்மை தானே உரையொடு புணர்ந்த பழைமை மேற்றே“
தொல்காப்பியத்தில் செய்யுளியல் குறித்து விளக்கும் வரி இது, செய்யுளோடு வரும் உரை கதைகளைக்கொண்டிருக்கும் என்பது இதன் பொருள். இங்கு தொன்மை என்று சொல்லப்படுவது பழங்கதைகள், வாய்மொழி வழக்காறுகள், புராணங்கள் இவையே. கதைகள் எண்ணற்கரிய பழமை கொண்டவை என்பதாலேயே இங்கு தொன்மை என்று சுட்டப்படுகின்றன. தெளிவாக மொழி ஒன்று உருவாகி வரும் முன்னமே கதைகள் இங்கு தோன்றியிருக்கலாம், குகை ஓவியங்கள், பாறைச்செதுக்குகள் இவற்றில் காட்சிகளாக கதைகள் தென்படத்தான் செய்கின்றன. மனம் என்ற ஒன்று தோன்றியபோதே, அருவமாக கதைகள் உதித்திருக்கக்கூடும். நீண்ட காலமாக மொழி தோன்றுவதற்காக அவை காத்திருந்திருக்கின்றன.
நான்கு யூதர்களுக்கிடையான உரையாடல் - குரு நித்ய சைதன்ய யதி
பழைய தேவாலயத்திற்கு அருகில் அழகிய மரங்களும் நன்கு வெட்டப்பட்ட புல்வெளியும் உள்ள ஒரு பூங்கா. இயேசு அங்கு தோன்றி வீப்பிங் வில்லோ மரம் ஒன்றின் கீழ் அமர்கிறார். வெகுவிரைவிலேயே மக்கள் ஆர்வத்துடன் அவரைச் சுற்றி கூடி அவர் யார் என்று ஆச்சரியப்படுகின்றனர். கூட்டத்தின் திகைப்பை கவனித்த இயேசு கூறுகிறார்:
”நீங்கள் என்னை அடையாளம் கண்டுகொள்ளாவிடினும், நான் உங்கள் அனைவரையும் அறிவேன். உங்களிடம் காதுகள் இருந்தும் கேட்க மாட்டீர்கள். உங்களிடம் கண்கள் இருந்தும் பார்க்க மாட்டீர்கள். நான் முன்பு சொன்ன அதே வார்த்தைகளைத்தான் மீண்டும் சொல்கிறேன். நேற்று போலவே இன்றும் அதிகாரத்தின் இருக்கைகள் மதகுருக்களாலும் அரசியல் தலைவர்களாலுமே நிலைநிறுத்தப்படுகின்றன. அவர்கள் என்ன கூறினாலும் அதை கவனமாக கேளுங்கள், அதன்படி நடந்துகொள்ளுங்கள். ஆனால் அவர்களின் செயல்களை பின்பற்றாதீர்கள். ஏனென்றால் அவர்கள் என்ன சொல்கிறார்களோ அதுவல்ல அவர்கள் செய்வது. அவர்கள் தங்களின் கனமான சுமைகளை பலவீனர்களின் தோள்களில் ஏற்றுகிறார்கள். விருந்துகளில் மரியாதைக்குரிய இடங்களையும், தேவாலயங்களில் பிரசங்க மேடையையும் நாடுகிறார்கள். சந்தைவெளிகளில் தாங்கள் ரபீ என, பூசாரி என, குரு என மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். இம்மண்ணுலகில் எவரையும் தந்தை என அழைக்காதீர்கள். உங்களுக்கு விண்ணக தந்தை ஒருவர் இருக்கிறார், அதுவே போதும். உங்களுள் உயர்ந்தவன் தனது சேவையை உங்களுக்கு வழங்கட்டும்.”
வேதம் : காப்பாளன் - அனங்கன்
அம்மாவின் மடியில்
புடவைக்குள் ஒளிந்துகொண்டிருந்தேன். இரவு நேரம். ஐப்பசி மாத மழை வானைக்கிழித்துக்கொண்டு
நேரே பூமியில் கொட்டிக்கொண்டிருந்தது. தொலைவிருந்து ஆரம்பித்த பேரோசை எங்கள் வீட்டை
கடந்து சென்று எங்கோ பேரொலியுடன் மோதியது. நான் மேலும் அம்மாவில் புதைந்துகொண்டேன்.
அப்பா ‘அர்ஜுனான்னு
சொல்லு’ என்றார்.
‘சொன்னா என்னாகும்’ என்றேன்.
அப்பா ‘உன்னுடைய பயமெல்லாம் பறந்து போய்டும், ஏன்னா அர்ஜுனன் மாவீரன், இந்திரனுடைய பிள்ளை இல்லையா, இந்திரன் தான் இடி மின்னல் மழைக்கு அரசன், அதனால நம்மள ஒன்னும் பண்ண மாட்டான்’ என்று இந்திரன் விருத்தாசுரனை வதம் செய்த கதையை சொல்ல ஆரம்பித்தார். இந்திரன் விருத்தனை கொல்வதற்கு முன் நினைவிழந்து தூங்கி விட்டேன். தேவர்களுக்கு அதிபதியும் பல புராணக்கதைகளில் தோன்றும் இந்திரன் அன்று என் கனவில் தன் வாகனமான ஐராவத்தின் மேல் பேரொளியுடன் தோன்றினான்.
பரணேற்று- சஜு
சிறு வயதிலிருந்தே ‘களம் காவலிற்கு’ செண்டை மேளம் அடிப்பது எங்களுக்கு அலாதியான இன்பம். ஏனென்று தெரியாத ஓர் ஈர்ப்பும், உணர்ச்சிகரமான உத்வேகமும், பூர்வீக ஆசாரமும் ஒருங்கமைந்த நிகழ்வானதால் என்னவோ ஒவ்வொரு களம்காவலும் எங்களுக்கு அத்தனை முக்கியத்துவமாக அமையும். பொழியும் பூமழைக்குள் ஆனந்தமாகவும், ஆங்காரமாகவும் ஆடி வரும் மூதன்னையைக் காணக் களத்திற்கு வெளியே நிற்கும் காணிகள் ஏராளம். களம் முழுவதும் மூதன்னையே நிறைந்தொழுகுவாள். களத்தின் பாதை அவளிற்காகவே பூக்கள் நிறைத்துக் காத்திருக்கும். களம் முற்காலத்தில் கைவிடப்பட்ட நிலமாகவும் தற்காலத்தில் கோவிலுக்கு பாத்தியப்பட்ட வெற்று நிலமாகவும் இருக்கும். அந்நிலத்தில் எழுந்தருளும் மூதன்னை கொற்றவையாகவே கருதப்படுவாள். தன்னை பயபக்தியோடு நோக்கும் மக்களைக் கண்டு அவள் ஆனந்தத்தில் மெய்மறப்பாள். தங்களை ஆனந்தக் கண்களோடு நோக்கும் அன்னையைக் கண்டு மக்களும் இன்புறுவர். களம் பரிபூரணமாக தன் காவலுக்குள் ஆட்கொண்டதை உணர்ந்ததும் மூதன்னை தாருகனை வதைக்கும் தருணம் எதிர்ப்பார்த்து களத்திற்குள் அமைந்துள்ள குடிலுக்குள் சென்று காத்திருப்பாள். அடுத்த களம்காவல் நிகழ்ச்சியை எதிர்நோக்கி நாங்களும், மக்களும் நாட்களை எண்ணி அன்னையின் முகம் பார்த்துக் காத்திருப்போம்.
கொங்கு நாடு - மு. ஆரோக்கியசாமி
 |
| ஊர்த்துவதாண்டவர், பேரூர். புகைப்படம் Edmund David Lyon (1825–1891) |
கொங்குநாட்டு வரலாற்றின் முதல் நூலான ‘கொங்குநாட்டு வரலாறு’ கோவைக்கிழார் என அழைக்கப்படும் சி.எம். இராமச்சந்திர செட்டியாரால் எழுதப்பட்டு 1954-ல் வெளிவந்தது. இதில் அரசர்கள் மற்றும் அவர்களின் காலவரிசை பற்றி விரிவாக குறிப்பிட்டாலும், சமூகம் பற்றி தகவல்கள் விரிவாக அளிக்கப்படவில்லை. இந்த நூலை தொடர்ந்து 1956-ல் மு.ஆரோக்கியசாமி ’The Kongu Country’ நூலை வெளியிடுகிறார். இந்த நூல் வரலாற்று ஆய்வாளர் கே.கே.பிள்ளையின் ஆசிரியத்துவத்தில் மெட்ராஸ் பல்கலைகழகத்தால் வெளியிடப்பட்டது. இது வரலாற்று ஆய்வின் முறைமையில் எழுதப்பட்டது. வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலம் தொட்டு மைசூர் மற்றும் முகமதியர் ஆட்சிகாலம் வரையான சித்திரங்களை அளிக்கிறார். ஒவ்வொரு காலத்திற்குமான சமூக அமைப்பை விரிவாக ஆராய்ந்துள்ளார், சங்கநூல்கள் வழியாக அந்த காலகட்டத்தின் வரலாற்றை சித்தரிக்கிறார். இதில் சி.எம். ராமச்சந்திர செட்டியாரின் பல கருத்துக்களை ஏற்றுள்ளார், சிலவற்றை மறுத்து விரிவாக்கியுள்ளார். கங்க மற்றும் சோழ அரசர்களின் காலத்தை மீண்டும் வரிசைப்படுத்துகிறார். சி.எம்.இராமச்சந்திரன் செட்டியார் மற்றும் மு.ஆரோக்கியசாமி இருவரும் கல்வெட்டுச் சான்றுகளுடன், 18ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட ‘கொங்குதேச இராஜாக்கள்’ என்ற சுவடிநூலையும் முக்கிய வரலாற்று சான்றாக ஏற்று வரலாற்றை எழுதியுள்ளனர்.
.webp)
இந்தியக் கவிதையியல் - 10: கவிதை அடிப்படைகள், தீ.ந.ஶ்ரீ கண்டய்யா
பகுதி – II: கவிஞர் – கவிதை - இணைமனத்தார்
அத்யாயம் 10: கவிதை அடிப்படைகள்
பட்டதௌதர் இயற்றியுள்ள நூல் காவ்யகௌதகம். வெவ்வேறு இடங்களில் பலரும் மேற்கோள் காட்டியிருப்பதன் விளைவாக ஓரிரு அடிகள் இந்த நூலில் எஞ்சிவந்துள்ளன. இவற்றில் காவ்யகௌதகத்தின் தொடக்க அடி மிகவும் முதன்மையானதாகவும் புகழ்ப்பெற்றதாகவும் இருக்கிறது. சாரம் குன்றாதவாறு பட்டதௌதர் கூற்றை மொழிபெயர்ப்பதென்பது கடினம் என்றபோதும் இவர் கருத்தை விவரிப்பது ஓரளவு எளிமையானதுதான்.
டுடன்காமுன் கல்லறை 8: டுடன்காமுன் கல்லறைக் கருவூல அறை - பொன். மகாலிங்கம்
 |
| கருவூல அறையின் ஒரு தோற்றம். படம் நன்றி - rarehistoricalphotos.com |
டுட் கல்லறையில் இன்னும் இரண்டு அறைகள் சோதிக்கப்படாமல் எஞ்சியுள்ளன. மம்மி அறைக்குக் கிழக்கே தடுப்புச் சுவர் ஏதுமின்றித் திறந்தவாறு கிடந்த அறையைக் கருவூல அறை (Treasury) என்று குறிப்பிடுகிறார் கார்ட்டர். அதுதவிர, முன்னறைக்கு இணையாக அமைந்த துணை அறையும் (Annex) இன்னும் சோதிக்கப்படவில்லை. அந்த இரண்டு அறைகளிலும் என்னென்ன உள்ளன என்பதைத் தொடக்கத்திலேயே ஓரளவு பார்த்து வைத்திருந்தார் கார்ட்டர்.
தொன்மங்களின் ஆற்றல் - 7: ஜோசப் கேம்ப்பெல்
 |
| Jacob’s Ladder, William Blake (1757-1827) |
பகுதி 4 - தியாகமும் பேரானந்தமும்
“நீங்கள் உங்களுக்கான பேரானந்தத்தை பின்தொடர்வீர்களானால், எப்போதும் இருந்துகொண்டிருக்கும், உங்களுக்காக காத்துக்கொண்டிருக்கும் ஒரு பாதையில் உங்களை இருத்திக்கொள்கிறீர்கள். மேலும் நீங்கள் இப்போது வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் வாழ்க்கையே நீங்கள் வாழவேண்டிய வாழ்க்கையாகிறது. நீங்கள் எங்கிருந்தபோதிலும் உங்களுக்கான பேரானந்தத்தை நீங்கள் பின்தொடர்வீர்களானால் உங்களுக்குள் இருக்கும் அந்த புத்துணர்வை, அந்த வாழ்வை எப்போதும் நீங்கள் அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள்.”
கர்நாடகத்தில் காளாமுகம் - லால்குடி தினேஷ்
இந்திய கோவில்கள் குறித்து ஆரம்ப காலத்தில் மேற்கத்திய ஆய்வாளர்கள் அதிகம் எழுதியுள்ளனர். அவை பெரும்பாலும் கோவில்களின் புறவய கட்டுமான அம்சத்தை மட்டும் கணக்கில் கொண்டு அதை பிற கோவில்களுடன் ஒப்பிட்டு வகைப்படுத்தும்படி எழுதப்பட்டிருக்கும். துவக்க காலத்தில் அப்படி எழுதப்பட்டிருப்பது குறையுமல்ல. அப்படி கருதுவோமேயானால் இந்த குறைபாடு நீங்கியது இந்திய ஆய்வாளர்கள் முறையான ஆய்வுப் பின்புலத்துடன் இத்துறையில் ஈடுபடத் துவங்கிய பிறகுதான். ஆய்வாளரான வசுந்தரா பியோசெ இந்த வரிசையில் முக்கியமானவர். பியோசெவின் முக்கிய அம்சமாக விளங்குவது அவர் ஒரு கோவிலை அதன் கட்டிடக்கலையோடு சேர்ந்து அதற்கு ஆதாரமாக அமைந்த ஆகம வழிபாட்டு முறை, புராண மற்றும் இலக்கிய பின்னணி, அக்காலகட்டத்தின் சமூகம் மற்றும் அரசியல் சூழல் ஆகிய அனைத்தையும் கருத்தில் கொண்டு ஆய்வை மேற்கொள்வதுதான். இதற்கு சிறந்த உதாரணம் அவர் எழுதி 2012-ல் ஆங்கிலத்தில் வெளிவந்த Kālāmukha Temples of Karnataka (Indira Gandhi National Centre for the Arts, Delhi) என்ற புத்தகம்.
Tiruvanaikaval Sundarapandyan Gopuram : Manoj Kumar
 |
| Sundarapandyan Gopuram |
அறியாத செம்பியன் காவிரி நாட்டி லரமியத்துப்
பறியாத தூணில்லை கண்ணன் செய் பட்டினப் பாலைக்கன்று
நெறியால் விடுந்தூண் பதினாறு மேயங்கு நின்றனவே
ariyaatha sempian kaveri naatti laramiyaththup
pariyaatha thoonillai kannan sei pattinap paalaikkandru
neriyaal vidunthoon pathinaaru maeyangku nindranavae)
The above Tamil inscription from the Thiruvellarai Pundarikaksha Perumal Temple commemorates the campaign of Maravarman Sundara Pandyan I, who, in 1219 CE, launched a decisive incursion into the Chola realm, marking a critical moment in the reassertion of Pandyan sovereignty. The inscription records that the invading forces consigned to flames the edifices of the region, sparing only a sixteen-pillared mandapa that had been granted as a gift by Karikala Chola to the poet Kadiyalur Uruttirang Kannanaar, who composed the Pattinappalai in his praise.[1] This episode finds resonant expression in the meykirtti of Maravarman Sundara Pandyan I, where it is cast not merely as an act of conquest but as a measured retaliation—act in response to the campaign of Kulothunga Chola III, who had earlier invaded Madurai and set the city aflame. Within this striking motif—where, even amid the conflagration of war, artistic and cultural wealth is deliberately spared—rises a gopuram shaped by layered historical agency: the Sundarapandiyan Gopuram, the eastern gateway of Jambukeswarar Temple. Initiated in the Chola heartland under Hoysala auspices, brought to completion through Pandyan patronage, and subsequently enriched with mural embellishments by the Nayak and Maratha rulers, it stands as a palimpsest of dynastic legacy and aesthetic continuity.
The Silent beauty of the Jungle: Niranchan.P
.jpg?utm_source=en.wikipedia.org&utm_campaign=imageinfo&utm_content=original) |
| Malabar Trogon |
This Dussehra vacation, we went to the old-magazine-house Ganeshgudi in North western Karnataka. Old-magazine-house (OMH) is a part of JLR (Jungle, lodges and resorts) owned by the Karnataka Government . OMH is mainly for birdwatching. We also went there for birdwatching.